Amber Labdanum – złociste ciepło
Nasz dzisiejszy bohater, Amber Labdanum, to jedne z nowszych perfum w ofercie marki Jo Malone. Na świecie zadebiutowały bowiem dopiero w zeszłym roku, zaś do Polski trafiły w obecnym. I szybko zwróciły moją uwagę, choć nie od razu zabrałem się za przygotowywanie recenzji. Za ich sprawą przenosimy się zaś do Andaluzji. To właśnie jej wzgórza porasta bowiem czystek, z którego pozyskuje się tytułowe labdanum. Sam zapach przedstawiany jest natomiast jako ciepły i zmysłowy. Z czym trudno mi się nie zgodzić. Po więcej szczegółów zapraszam jednak do lektury całego dzisiejszego wpisu.
Recenzowane dziś perfumy od samego początku wskazują na swój żywiczny charakter. Zapach jest ciemny i drzewno-dymny. Momentami gęsty, ale nie ciężki. Co jest zasługą obecnej w jego głowie nuty gorzkiej pomarańczy. Rozjaśnia ona kompozycję i nadaje jej złocistego blasku. Jednocześnie, już na pierwszym etapie działa Jo Malone wyczuć można świeży aromat iglaków. Obecny tu pod postacią balsamu z jodły. Dzięki niemu głowa Amber Labdanum sprawia wrażenie żywszej (choć nie określiłbym jej mianem dynamicznej). Dość szybko wyczuć można także wątek kadzidlany, dlatego podejrzewam, że tworząc opisywany dziś zapach Yann Vasnier mógł sięgnąć po odrobinę olibanum. Otwarcie prezentowanego pachnidła przesycone jest łagodną wonią dymu. Trochę tak, jakby całość delikatnie tliła się na naszej skórze.
Po kilku minutach od aplikacji, dzieło Jo Malone zaczyna się zmieniać. Na pierwszy plan silniej wysuwa się tytułowe labdanum. Według mnie zostało tu ono jednak trochę zmodyfikowane na potrzeby masowej klienteli. Nie wyczuwam w nim (a przynajmniej nie w jakimś znacząco trudnym stopniu) wątku gumowego ani zwierzęcego. Oba te aspekty zostały wyraźnie stonowane. Czuć za to charakterystyczną, balsamiczną słodycz. Która dodatkowo podkreślona została jeszcze przy pomocy ambry. I właśnie te dwa składniki w największym stopniu wpływają na to, że postrzegam Amber Labdanum jako perfumy silnie zmysłowe. Jednocześnie, wąchając je miałem też jednak wrażenie, że wyczuwam w nich coś świecowego. Czy może woskowego. Uczucie to nie było silne, sprawiło jednak, że stworzone przez Yann’a Vasnier’a pachnidło jeszcze bardziej mnie zafascynowało. Mimo, iż momentami zdawało mi się lekko syntetyczne. Nie będę się jednak czepiał, gdyż całość skomponowane jest naprawdę zgrabnie, a im bliżej jesteśmy jej bazy, tym bardziej znów się zmienia. Jego żywiczna słodycz wzbogacona zostaje wanilią. Przez co perfumy te stają się nieco bardziej kremowe. Podkreśleniu ulegają także ich zmysłowość oraz ciepło. Aby jednak nie zgubić balansu, Vasnier wprowadził do ostatniej fazy swojego dzieła bardziej wytrawne nuty drzewne. A konkretnie paczulę oraz pieczony dąb. Przy czym w przypadku tego ostatniego chodzi raczej o pewne wrażenie kojarzące się z aromatem zwęglonego drewna. Natomiast paczula uwypuklać ma skórzaną stronę labdanum.
Sprawdźmy teraz jak recenzowane perfumy prezentują się pod kątem swoich parametrów użytkowych. Jeśli chodzi o ich projekcję, to uważam, że jest ona dobra. Zapach tworzy wokół nas niewielką chmurę, dzięki której zarówno my, jak i osoby w naszym najbliższym otoczeniu możemy wyczuć jego aromat. O żadnej inwazyjności nie ma jednak mowy (szczególnie, jeśli wziąć pod uwagę spokojny charakter dzieła Jo Malone). Do tego dodać zaś może naprawdę dobrą trwałość, wynoszącą 7-8 godzin od aplikacji na skórę. Co daje powody do zadowolenia, biorąc pod uwagę fakt, że prezentowana kompozycja ma postać Cologne Intense.
Przed podsumowaniem, jeszcze kilka słów o flakonie stworzonego przez Yann’a Vasnier’a pachnidła. Wzór, który widzimy jest typowy dla wszystkich zapachów ze wspomnianej wyżej linii Cologne Intense. Charakteryzuje się natomiast ciemnobrązowym, choć wciąż częściowo przeźroczystym, szkłem. Na którym, jasnymi literami, wypisane są nazwa perfum, ich marka oraz koncentracja. Całości dopełnia zaś srebrna, plastikowa zatyczka, pod którą ukryty jest atomizer. Mam poczucie, że taki wygląd buteleczki buduje wrażenie ciepła, które bardzo dobrze pasuje do zamkniętej w jej wnętrzu cieczy.
Jeśli chodzi o zapachy mainstreamowe, to przyznam, że od dłuższego czasu żaden tak silnie nie zwrócił mojej uwagi jak właśnie Amber Labdanum. Perfumy te nie są może dziełem sztuki (a w zasadzie to są nawet całkiem proste), mają jednak w sobie coś, co sprawia, że za każdym razem, gdy mam je na sobie, z przyjemnością przykładam nos do nadgarstka. Kompozycja jest zauważalnie ciepła i spokojna. Emanuje przyjemną słodyczą. Do tego jej sensualny klimat nie podlega dyskusji. Dzieło Jo Malone wydaje mi się jednym z lepszych wyborów na zimowe wieczory, jakie w tej chwili przychodzą mi do głowy. A przy tym nie jest wcale ciężkie. Za to złociście połyskuje na skórze. Dając przy tym naprawdę spore poczucie komfortu. Zachęcam jednak, byście sami wyrobili sobie zdanie na jego temat.
Amber Labdanum
Główna nuta: Żywice.
Autor: Yann Vasnier.
Rok produkcji: 2025.
Moja opinia: Polecam. (6/7)
