Égoïste – cynamonowy narcyz

Przy okazji recenzji Platinum Égoïste wspominałem, że trudno mi było się zdecydować czy opisywać flanker czy jego protoplastę. Ponieważ wtedy zdecydowałem się na Platynę to dziś na Agar i Piżmo trafia wpis poświęcony oryginalnemu Égoïste. I w sumie to dziwie się, że dzieje się to tak późno. Perfumy te zdecydowanie zasługują bowiem na uwagę, a bloga prowadzę już przecież prawie 5 lat. Być może jednak do sięgnięcia po nie wcześniej zniechęcała mnie wiedza, że okazały się one rynkową klapą. O tak, Égoïste dalekie są od obowiązującego w początkach lat 90’ XX wieku trendu na morskie świeżaki. Za inspirację do ich skomponowania posłużył natomiast grecki mit o Narcyzie. Sam narcyz w piramidzie nut się jednak nie pojawia. A co w takim razie znajdziemy w dziele Jacques’a Polge’a? O tym już za chwilę.

Read More

Sauvage – bezzębny dzikus

Dziś na bloga trafia recenzja perfum będących jedną z głośniejszych premier ostatnich lat. Swojego wizerunku w kampanii reklamowej użyczył im nawet sam Johnny Depp. A chodzi oczywiście o Sauvage Dior’a. Zapach swoją nazwą nawiązujący do klasycznych Eau Sauvage, poza tym nie mający jednak z nimi nic wspólnego. Stanowiący część zupełnie nowej linii, z własnymi flankerami. Inspirowany dzikością, wolnością i otwartymi przestrzeniami. Jego autorem jest zaś naczelny nos Dior’a - François Demachy. W jednym z wywiadów Francuz stwierdził nawet, że potrafi wyczuć tę kompozycję już z odległości trzech metrów! Do projekcji jeszcze jednak dojdziemy. Na początek skupmy się jednak na tym jak pachnie Sauvage.

Read More

Uomo – typ południowca

Recenzje perfum Lorenzo Villoresi’ego nie często goszczą na Agar i Piżmo. Mimo, iż bardzo lubię sięgać po zapachy włoskiej marki. Dziś zaś mam przyjemność przedstawić jedną z jej sztandarowych kompozycji. Uomo z 1993 roku. A więc autorską próbę zmierzenia się z pachnidłem z rodziny fougère. Ciekawi, w jaki sposób ten klasycznie męski temat zinterpretował włoski mistrz? I czy w ogóle silił się na oryginalność? A może w przypadku perfum fougère powiedziano do tej pory tyle, że Villoresi zdecydował się jedynie podążyć już przetartym szlakiem, biorąc z niego co najlepsze? Odpowiedzi poszukamy w dalszej części niniejszego wpisu.

Read More

Blue Jeans – denim dla każdego

Jasnoniebieskie jeansy były niewątpliwe jednym z największych hitów lat 90’ XX wieku. Nie może zatem dziwić fakt, że marka Versace wykorzystała je jako inspirację dla jednego ze swoich męskich pachnideł. A konkretnie Blue Jeans z 1994 roku. A więc z czasów, gdy we włoskim domu mody wciąż jeszcze rządził słynący z doskonałego gustu, tragicznie zmarły Gianni Versace. Ale mimo to, przystępując do testu tych perfum nie miałem wielkich oczekiwań. Już sam fakt, że kompozycja dedykowana jest młodszej części społeczeństwa, kazał mi spodziewać się czegoś banalnego i masowego. Ale czy Blue Jeans faktycznie się takie okazały? Przekonajcie się sami!

Read More

Meo Fusciuni – o poezji i naturze

W ostatnim roku na bloga zawitało sporo recenzji perfum Meo Fusciuni. Pomyślałem więc, że to dobry moment by w końcu nieco bliżej przedstawić tę markę. Szczególnie, że do tej pory jeśli chodzi o Włochy, to na Agar i Piżmo pojawił się jedynie wpis o Lorenzo Villoresi’m. Tymczasem firma będąca bohaterką niniejszego tekstu oferuje zapachy nie mniej fascynujące. Inspirowane przeżyciami ich autora, Giuseppe Imprezzabile. Już pierwsze spotkanie z tworzonymi przez niego kompozycjami powiedziało mi, że mamy tu do czynienia z czymś naprawdę nietuzinkowym. A Narcotico wciąż otwiera moją listę must have. Jeśli jednak jesteście ciekawi większej ilości szczegółów zapraszam do lektury całego wpisu.

Read More

Eau de Monsieur – poranek gentlemana

Dziś na bloga trafiają jeszcze jedne cytrusowe perfumy z oferty Annick Goutal. Jeszcze jedne, ponieważ do tej pory na Agar i Piżmo pojawiły się już między innymi Eau d’Hadrien i Eau du Sud. Czas zatem na Eau de Monsieur. Zapach oryginalnie powstały w 1980 roku, w nowej odsłonie przywrócony do sprzedaży 2013, za sprawą Isabelle Doyen. A więc autorki znakomitej większości kompozycji francuskiej marki. Ta recenzowana dziś ma zaś odzwierciedlać ponadczasową męską elegancję. Być hołdem złożonym wyrafinowanej świeżości. Brzmi bardzo ambitnie. Ale jak jest w rzeczywistości? Przekonajcie się sami czytając dalszą część niniejszego wpisu.

Read More

Bad Boy – chłopak dla Billie Eilish

Mająca miejsce w 2016 roku premiera Good Girl wywołała niemałą sensację w świecie mainstreamowych perfum. Po części było to niewątpliwie spowodowane charakterystycznym projektem flakonu, jednak sam zapach także zwraca uwagę. Zresztą, ja również wystawiłem mu bardzo pozytywną opinię. Nie może zatem dziwić fakt, że w 2019 roku na rynek trafił jego męski odpowiednik. Za Bad Boy ponownie odpowiedzialna jest Louise Turner (autorka Good Girl), tym razem wspiera ją też jednak, znany między innymi ze współpracy z Etat Libre d’Orange, Quentin Bisch. Zapowiada się więc obiecująco. Tym bardziej, że w materiałach prasowych znajdziemy informację, że Bad Boy to perfumy odważne i wyrafinowane. Chociaż do tego typu sloganów mam akurat duży dystans. Przekonajmy się zatem jak jest w rzeczywistości.

Read More

Eau de Citron Noir – mroczne cytrusy?

Jeśli chodzi o perfumy, to te cytrusowe zawsze kojarzyły mi się z lekkością i świeżością. Większość zapachów, w których stanowią one motyw przewodni jest jasna i radosna. Dlatego właśnie nazwa kompozycji będącej bohaterką dzisiejszego wpisu od razu zwróciła moją uwagę. Wskazuje bowiem na jej ciemniejszy klimat. A to dlatego, że Eau de Citron Noir inspirowana jest popularną na Bliskim Wschodzie czarną limonką, zwaną również noomi basra. Za stworzenie zapachu odpowiedzialna jest natomiast Christine Nagel, która w fotelu naczelnego nosa Hermès’a zastąpiła Jean-Claude’a Ellenę. Przekonajmy się zatem czy z tematem wód kolońskich radzi sobie dobrze jak jej poprzednik.

Read More

Guerlain Homme – gentleman na wakacjach

Bohaterem dzisiejszego wpisu jest Guerlain Homme. Woda perfumowana z 2016 roku. Wcześniej pod tą samą nazwą można było bowiem nabyć wodę toaletową, skomponowaną w roku 2008 przez Sylvaine Delacourte i Thierry’ego Wasser’a. Za obecną wersję odpowiedzialny jest już jednak tylko sam Wasser. To, co nie uległo natomiast zmianie, to główna inspiracja tych perfum. A jest nią pochodzący z Kuby koktajl mojito. Świeży i orzeźwiający, z charakterystycznym słodko-kwaśnym smakiem. Włodarze francuskiej marki postanowili zaś zderzyć jego aromat z akordem zielono-drzewnym. Co z tego wyszło? Przekonajcie się sami czytając całą recenzję Guerlain Homme.

Read More

Eau Duelle – waniliowa pianka

Do tej pory na blogu pojawiło się już całkiem sporo perfum z wanilią w temacie. Ale jedynie kilka naprawdę przypadło mi do gustu. Dziś zaś przyjrzymy się kolejnemu kandydatowi, by dołączyć do tego wąskiego grona. A konkretnie Eau Duelle francuskiej marki diptyque. Zapachowi skomponowanemu w 2010, przez Fabrice’a Pellegrin’a. Swoją inspirację mającemu zaś w motywie podroży. Co najprawdopodobniej oznacza, że możemy się tu spodziewać sporej dawki przypraw. A może nawet jakichś jeszcze bardziej egzotycznych akcentów. Nie traćmy zatem czasu i przekonajmy się czym faktycznie pachnie Eau Duelle.

Read More