Let’s Pretend – owocowy naciągacz
Po niedawnej recenzji Above the Waves, postanowiłem jeszcze raz sięgnąć po perfumy z oferty Etat Libre d’Orange. Tym razem mój wybór padł jednak na tegoroczną nowość, czyli Let’s Pretend. A więc zapach za którego skomponowanie odpowiedzialna jest, zupełnie mi do tej pory nieznana, Nisrine Bouazzaoui Grillié. Na szybko sprawdziłem jednak, że najwięcej współpracowała ona z H&M, trudno tu więc mówić o ambitnych pachnidłach. Ale może właśnie nasz dzisiejszy bohater okaże się dla niej pod tym względem przełomowy? Zobaczymy. Tymczasem, wspomnę też jeszcze, że sama kompozycja przedstawiana jest jako radosna, elegancka i czarująca. Pozwalająca nam pokazać światu nowe (choć niekoniecznie prawdziwe) oblicze. Jak zatem pachnie?
Let’s Pretend to przede wszystkim perfumy owocowe. Która to kategoria nie należy do moich ulubionych. Ich początek posiada jednak zdecydowanie bardziej przyprawowy charakter. A najistotniejszą rolę odgrywa w nim szafran. Jego ciepły, słodko-pikantny aromat szybko rozgrzewa nasze powonienie. I przygotowuje je na dalsze fazy zapachu. Moim zdaniem, w jego woni doszukać się też można czegoś metalicznego. Czegoś, co sprawiło, że w głowie dzieła ELd’O podejrzewałem nawet obecność aldehydów. Tych jednak nie ma, a zamiast nich lekkości i lotności nadaje kompozycji różowy pieprz. Którego słodycz wpisuje się w ogólny klimat opisywanego pachnidła. I która wzmocniona została jeszcze, nieco bardziej soczystą, nutą mandarynki. Już na starcie nie można zatem mieć zbytnich wątpliwości z jakiego typu perfumami mamy tu do czynienia.
Skoro już wyżej wspomniałem o owocowym charakterze Let’s Pretend, to wypadałoby w końcu przedstawić głównego bohatera tych perfum. A tym jest brzoskwinia. Co akurat całkiem mi się podoba, ze wszystkich owocowych aromatów, ten należący do brzoskwini postrzegam bowiem jako jeden z najmniej uciążliwych. Zaś zestawienie go z obecnymi w głowie nutami przyprawowymi uważam za całkiem ciekawe i przekonywujące. Szczególnie, że w środkowej fazie dzieła Etat Libre d’Orange przedstawiony on został w towarzystwie osmantusa. Który dodatkowo podkreśla charakter wspomnianego owocu, budując jednocześnie aurę miękkości i kremowości. Przez co całość przesuwa się według mnie w stronę pachnideł dla pań. Szczególnie, że trzecią i ostatnią z nut serca jest jaśmin sambac. Cięższa, białokwiatowa woń trzyma się jednak raczej drugiego planu skomponowanego przez Nisrine Bouazzaoui Grillié pachnidła. Za to w jego bazie otrzymujemy przegląd drzewnych aromamolekuł. Obok bardzo popularnej w ostatnim czasie Akigalawood®, odnajdziemy tu też bowiem bardziej cedrową Georgywood®, obie z oferty Givaudan. I obie nadające kompozycji nieprzyjemnie ostrego, syntetycznego wydźwięku. Całość uzupełniona zaś została klasyczną nutą drewna cedrowego oraz bardziej żywicznymi woniami benzoesu i styraksu.
Wypadałoby, żebym napisał też kilka słów o parametrach użytkowych Let’s Pretend. Jak zwykle, zacznę więc od projekcji. A ta jest moim zdaniem umiarkowana. Na pewno nie mamy tu do czynienia z zapachem, który porażałby nas swoim aromatem. Szukać należy go bliżej skóry, nie jest jednak tak, że całkowicie się na niej chowa. Da się go wyczuć w naszej najbliższej przestrzeni. Natomiast, jeśli przyjrzeć się trwałości kompozycji, to raczej nie ma powodów do narzekań. Dzieło Nisrine Bouazzaoui Grillié utrzymuje się na ciele przez dobre 10-11 godzin od aplikacji. Pamiętajmy jednak, że mamy tu do czynienia z wodą perfumowaną, a nie toaletową.
Nadszedł czas, by przyjrzeć się flakonowi recenzowanych dziś perfum. Co tym razem przygotowała dla nas francuska marka? Co do zasady, mamy tu do czynienia z jej typowym wzorem. Prostopadłościenna buteleczka wykonana jest z przeźroczystego szkła, a charakterystyczna biała etykieta naklejona została na jej dwie, sąsiadujące ze sobą, ścianki. W wypadku naszego dzisiejszego bohatera zrezygnowano jednak z typowej dla Etat Libre d’Orange czerwono-niebieskiej kolorystyki rozety. Zamiast tego, jest ona połyskliwie srebrna. Przez co mieni się wieloma kolorami, co kojarzyć się może z kameleonem i dobrze nawiązuje do przewodniego motywu udawania. Nad nią widzimy zaś nazwę zapachu. Natomiast pasek, na którym wypisane jest oznaczenie producenta ma barwę jasnego brązu. Wzoru dopełnia zaś cylindryczna, srebrna zatyczka.
Choć Let’s Pretend nie są złymi perfumami, to nie mogę powiedzieć, że w pełni mnie do siebie przekonały. Zaczynają się interesująco, z czasem wpadają jednak w pułapkę drzewnych syntetyków. Ich owocowy, doprawiony szafranem i różowym pieprzem, aromat jest przyjemny dla nosa i może wzbudzać zainteresowanie. Pachnie po prostu ładnie. Jednak końcówka dzieła ELd’O całkowicie niweczy ten efekt, przez co trudno mi wysoko oceniać te perfumy. W Internecie natrafiłem na całkiem sporo porównań ostatniej fazy zapachu do brzoskwiniowego wybielacza. Z czym nie będę polemizował. Ostry, chemiczny aromat jest w niej bowiem wyraźnie zauważalny. A szkoda, bo zapowiadało się zdecydowanie ciekawiej…
Let’s Pretend
Główne nuty: Owoce, Przyprawy.
Autor: Nisrine Bouazzaoui Grillié.
Rok produkcji: 2026.
Moja opinia: Nie polecam. (3/7)